ვეძახდი, გიო! გიო! იმიტომ, რომ იმ აგარაკზე კარი ღია დამხვდა რომ შევედი, ვიფიქრე, იქნებ დაეძინა ბავშვს, ასე ხმით ვეძახდი, არასდროს არ გამივლია თავში, რომ ასეთი შედეგით იყო დასრულებული მისი სიცოცხლე,- ასე იხსენებს გარდაცვლილი ფეხბურთელის გიორგი შაქარაშვილის დედა, თამარ შალვაშვილი სასამართლო დარბაზში დაკითხვისას მომხდარს.
აუდიოჩანაწერს „ტვ პირველი“ გადაცემაში „ნოდარ მელაძის შაბათი“ ავრცელებს.
„დილით ბავშვი იყო დაძინებული, მე როცა წავედი სამსახურში და ვეკითხებოდი გიორგის, თანხაც სჭირდებოდა თუ არა, მაგრამ ვიცოდი, რომ ჰქონდა, რადგან მას შემოსავალი ჰქონდა ფეხბურთიდან, კონტრაქტით იყო, „საბურთალოში” თამაშობდა და როგორც ნიჭიერ ბავშვს ყოველთვის ერიცხებოდა ხელფასი.
შემდეგ გვქონდა კომუნიკაცია მესენჯერის საშუალებით ბავშვთან, მომწერა, წახვედი-თქო ვკითხე და ჯერ არ წავსულვარ ფალიაშვილზე ვაპირებო წასვლას სალონში, თმის გასასწორებლად, ძალიან მოწესრიგებული ბავშვი იყო და ეს არც გამკვირვებია, ძალიან ბუნებრივი იყო მისგან. პასუხი არ დამიბრუნა და წავიდა, ეს იყო ჩემი ბოლო ნახვა ბავშვის.
გურამ ამირხანაშვილმა დილის 7 საათზე დარეკა სახლში და იკითხა მოვიდა თუ არა გიორგი სახლში. ჩვენ გაგვიკვირდა, რა თქმა უნდა, ვინაიდან ერთად იმყოფებოდნენ ბავშვები წვეულებაზე, დაბადების დღეზე. მერე ვთხოვე გურამს ამოსულიყო ჩემთან და წავეყვანე იმ შემთხვევის ადგილზე. აგარაკზე ვეძებდი, არც ვფიქრობდი რომ ბავშვი იქნებოდა ასეთ საშინელ… ვერ წარმოვიდგენდი ვერასდროს, იმიტომ, რომ ბავშვი იყო აბსოლუტურად არაკონფლიქტური, მშვიდი, გაწონასწორებული, ძალიან მოწესრიგებული. ერთ ადამიანს ვერ ნახავთ, ვინც მასზე უარყოფითს იტყვის. ვეძახდი, გიო! გიო! იმიტომ, რომ იმ აგარაკზე კარი ღია დამხვდა რომ შევედი, ვიფიქრე იქნებ დაეძინა ბავშვს, ასე ხმით ვეძახდი არასდროს არ გამივლია თავში, რომ ასეთი შედეგით იყო დასრულებული მისი სიცოცხლე, შემდეგ იქიდან წამოვედი, გურამმა მომიყვა, რომ მოხდა იქ ჩხუბი, მოვიდნენ, თავს დაესხნენ, სიტუაცია არ მოეწონათ ამათ და იმიტომ წამოვიდნენ.
შემდეგ მაჩვენა ის გზა, რაც გაიარეს, მაგისტრალი რომ არის, იქ გამორბოდნენ და გიორგი გაიქცა ყველაზე სწრაფად, გაასწრო ამათ ხიდის ქვეშ მიმართულებით, ადგილი ვნახე კიდეც, სადაც გაიქცა ბავშვი და იქ ვეძებდით, იმ ტერიტორიაზე. ვეძახდი ბავშვს ხმამაღლა, რომ იქნებ სადმეა, ან ფეხი მოიტეხა, ან რამე უბედურ შემთხვევას არც ვფიქრობდი. ცურვა არ იცოდა და წყლის შიში ჰქონდა, სულ დავდიოდით ოჯახი ზღვაზე, თვითონაც უწევდა სპორტიდან გამომდინარე, ზღვაში ეგ არ შედიოდა, ეშინოდა, შიში ჰქონდა წყლის ძალიან დიდი,“- განაცხადა თამარ შალვაშვილმა.
გავრცელებული აუდიომასალის მიხედვით, დედას ახალგაზრდა ფეხბურთელის პირად ცხოვრებაზე კითხვები დაუსვეს…
„შეყვარებული არ ჰყოლია, მართლა არ ჰყოლია იმ მომენტში, შეიძლება რაღაც ფლირტის დონეზე. მარიამ ხატისკაცზე ამბობდნენ, მაგრამ ვერც ვადასტურებ და არა მგონია. გიორგი ბევრს მოსწონდა, ეგ კი ვიცი, მაგრამ ოფიციალურად რომ შეყვარებული ჰყოლოდა, არ ჰყოლია,“- განაცხადა თამარ შალვაშვილმა.
ამავე ჩანაწერში ისმის კითხვები მოწმის გურამ ამირხანაშვილის შესახებაც…
„ძალიან აღელვებული იყო, წარმოიდგინეთ მისი ფსიქოლოგიური მდგომარეობა. ეჭვი მე მის ნათქვამში არ შემიტანია, იმიტომ, რომ ძალიან ახლო ურთიერთობა ჰქონდათ გიორგის და გურამს. იძულებით წამომიყვანესო ასე მითხრა, რატომ წამოხვედი-თქო,რომ ვკითხე და ჩემთვის ეს საკმარისი იყო, იძულებით წამომიყვანესო. იმან იცოდა, მე რა ემოციური დედა ვარ, საერთოდ, ზოგადად, ბავშვის მიმართ და მაგიტომ არ გამაგებინა იმ მომენტში, იმიტომ, რომ ის არ ფიქრობდა, რომ ბავშვი იქნებოდა გარდაცვლილი,“- განაცხადა თამარ შალვაშვილმა.
