“ჩემი კლასელი გარდაიცვალა. ბავშვობის მეგობარი. სერგო. იშვიათი ვირუსით. იშვიათივე ადამიანი”- ამის შესახებ ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორი, მწერალი გიორგი კეკელიძე სოციალურ ქსელში პოსტს აქვეყნებს და გარდაცვლილი მეგობრის შესახებ ემოციურ ისტორიას იხსენებს.
“სკოლიდან რომ ვაგვიანებდი, მამაჩემმა იცოდა სად მოვეძებნე – ზაქარიაძეებთან. ,,ერთად გავიზარდეთ” მეტაფორა არ ყოფილა, მართლა ერთად ვიზრდებოდით. ერთად გვიტყავდებოდა მუხლები ფეხბურთის თამაშისას და მეორე დღეს, ენა – ფეხბურთზე ლაპარაკისას.
ერთად ვსწავლობდით ისტორიას და ერთადვე ვერაფრით ვსწავლობდით მათემატიკას. ერთად ველოდით ზაფხულის არდადეგებს და მერე ერთად ველოდით სკოლის დაწყებას. ის დრო სხვას არაფერს ნიშნავდა, მხოლოდ ლოდინიდან ლოდინს. ზოგან ავცდით – მას მამა ჩემამდე გარდაეცვალა. და თვითონაც ჩემამდე წავიდა.
სახლში რომ არ გვხვდებოდა, დედამისი თამრიკო გამოგვძახებდა: აგერ იქნება ბაღნებო, შესახოვში! და შესახვევიდან გამოჩნდებოდა სერგო, უცნაური, ფართო ღიმილით. ახლაც შესახვევშია. ზუსტად ვიცი. მალე გამოჩნდება და დამიძახებს, ისე როგორც მირეკავდა ხოლმე: ,,„”- წერს კეკელიძე სოციალურ ქსელში.
ასევე წაიკითხეთ სხვა სიახლეები და სტატიები ⇓
