ცნობილია, რომ გალაკტიონ ტაბიძე ძალიან განიცდიდა დედის გარდაცვალებას. დიდმა პოეტმა დედას არაერთი ემოციური წერილი მიუძღვნა.
გალაკტიონი 1891 წლის 17 ნოემბერს ვანის რაიონის სოფელ ჭყვივში დაიბადა. მამა – ვასილ ტაბიძე შვილის დაბადებას ვერ მოესწრო, ის 23 წლის ასაკში დაიღუპა.
გალაკტიონის დედა მარკრინე ადეიშვილი გახდლათ, სოფელ საპაიჭოდან. მისი გარდაცვალების შემდეგ გალაკტიონი წერდა:
„დავკარგე დედა და მასთან ერთად დავკარგე იმედი, ნუგეში, თანამგრძნობი…
უდედოდ ცხოვრება ვერ წარმომედგინა, მაგრამ ვარ… დავტოვე ჭყვიში და მასთან ერთად დავტოვე დედის ახლადშეზვინული საფლავი.
წუხელის ძილში ვწუხდი, რომ მე უკვე აღარავისთვის ვარ ისე ძვირფასი, როგორც ვიყავი ჩემი დედისათვის… ვწუხდი, რომ ჩემი მომხრე, თანმგრძნობი და დამცველი არავინ არის-მეთქი.
ამ დროს ჩემი ოთახის ფანჯარას დედაჩემი მოადგა. – გატუნია, შვილო, რამ დაგაღონა, ბიჭო! შენ, შვილო, ყველასთვის ხარ საჭირო და თუ დაგჭირდა, შენი ლექსი გაიხსენე შენი ჭირიმე: ო, ნანა, ნანა…
დედაჩემი გაქრა და მე გამომეღვიძა.”
1899 წელს გალაკტიონი ქუთაისში, დეკანოზ ნესტორ ყუბანეიშვილის სახლში გახსნილ კერძო, ერთკლასიან მოსამზადებელ სკოლაში მიიყვანეს. 1900 წელს ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში ჩაირიცხა. მოგვიანებით სწავლა თბილისის სასულიერო სემინარიაში განაგრძო…
პოეტს დედისგან შორს ყოფნა ხშირად უწევდა, ამიტომ მასთან პერიოდულად წერილებით ჰქონდა ურთიერთობა:
„საყვარელო დედა!
როგორც შენ დაიბარე, მე ნესტორ ყუბანეიშვილის სახლში გადავდეგი, მაგრამ შვიდ მანეთ-ნახევარ ნაკლებ არ დამიყენა და ისიც ამ ერთის თვით. შემდეგში კი რვა მანეთ ნაკლებ ვერ დაგაყენებო.
ბინა ძალიან კარგია, მხოლოდ ეს არის, რომ ფულს წინდაწინვე თხოულობს, მე ჯერჯერობით ოთხი მანეთი მივეცი, შენგან გამოტანებულს სამს მანეთს პრისკილეს მოცემული მანეთი მივუმატე.
კალოშებს ვერ ვყიდულობ. ხაზეიკის ფული, სამ მანეთ-ნახევარი, რაც შეიძლება, მალე გამოაგზავნე; სხვები აქ ყველა წინდაწინვე აძლევენ ორი თვის ფულს. გწერ შენი შვილი გ ა ლ ა კ ტ ი ო ნ ი.
ქუთაისი, 14 იანვარი, 1908 წ“.
