ეს ლექსები ჯერ კიდევ მაშინ დაიწერა, სანამ სამწერლო ასპარეზზე ერეკლე დეისაძე, ან სხვა ქართველი მწერლებისა თუ პოეტების ახალგაზრდა თაობა გამოჩნდება თავიანთი ხმაურიანი და თამამი ნაწარმოებებით.

1990-იან წლებში ამ ტიპის პოეზია ცალსახად შოკისმომგვრელი იყო.

თამამი და სკანდალური ლექსების ავტორი პედაგოგთა პროფკავშირების ყოფილი ხელმძღვანელი მანანა ღურჭუმელიძეა.

ავტორმა ეს ლექსები 90-იან წლებში დაწერა და ამით გარკვეულწილად, საკუთარი პროტესტი გამოხატა.

——

„ღრმა კორსეტებში ჩაყოფა ცხვირის,

ყვირილი, კვნესა, კისკისი, წყევლა,

მოუთათუნე საჯდომზე ხელი“

——

„ბოზანდარა დაქალებო,

ჭორიკნებო ართვალებო,

საქმე ნახეთ, მოუარეთ თქვენ თქვენს ტრ…-ს“.

——

„კიბის ქვეშ, ნორჩ კლიენტს, რომ ვემსახურებოდი,

შიშით და კანკალით,

სწორედ იმ მომენტში წამადგა თავს წუწკი ზედამხედველი,

ამას ხომ არ-თქო – კინაღამ გავივლე გულს აზრი მკრეხელი.

აქ რას ჩალიჩობო – დამიღრიალა იმ კახპის ნაშობმა.

კი შევთავაზე, მაგრამ რად გინდა, არ იხარშება.

ისეთი მთვრალია –

კიდეც რომ ვიკისრო,

დამბურჯგნის, დამლოშნის, დამკაწრავს და მაინც

ხეირს ვერ დამაყრის…“

——

„გამა სონეტი იგალობეს კახპა ქალებმა,

ვიყავი ისეთი სასურველი,

გამომყვა თბილი სუნთქვა საწოლიდან,

შენზე ოცნებაში გავსულელდი,

მერე – ხათრი ვეღარ გაგიტეხე…“